Należę do Komisji Edukacji i Nauki, Komisji Łączności z Polakami za Granicą oraz Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektów ustaw dotyczących statusu osoby najbliższej w związku i umowy o wspólnym pożyciu.

Jestem przewodniczącą Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektów ustaw dotyczących prawa do przerywania ciąży i Podkomisji stałej ds. kształcenia i wychowania. Jestem także członkinią Podkomisji stałej ds. kształcenia Polaków mieszkających za granicą oraz 9 zespołów parlamentarnych.

Byłam radną, przewodniczącą Komisji Edukacji w Radzie m.st. Warszawy, prezeską fundacji Rodzice Mają Głos.

Cała moja droga edukacyjna i zawodowa jest z nim związana. Od Szkoły Podstawowej nr 258 na Pradze-Północ, poprzez XI LO im. Mikołaja Reja Wydział Wiedzy o Teatrze Akademii Teatralnej i Lingwistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego po pierwszą pracę w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski. Przez wiele lat na Żoliborzu prowadziłam własny żłobek i szkołę językową dla dzieci.

Moja działalność aktywistyczna rozpoczęła się od zakończonej sukcesem walki o lekcje etyki w szkole moich córek.

Przez wiele lat przewodniczyłam radzie rodziców i wspólnie z grupą zaangażowanych matek i ojców działaliśmy w małej szkolnej społeczności. I wtedy przyszedł rok 2016 i Anna Zalewska ze swoją reformą.

Z kilkoma matkami założyłyśmy na Facebooku fanpage Rodzice Przeciwko Reformie Edukacji chcąc sprawdzić czy są osoby, które – tak jak my – wiedzą, że zmiany planowane przez PiS zdemolują polską szkołę. Okazało się, że takich jak my są tysiące.

Zorganizowałam wiele demonstracji, pikiet i protestów, podważałam zasadność reformy podczas sejmowych komisji i debat. Byłam głosem rodziców, którzy nie godzili się na eksperyment na swoich dzieciach.

Kiedy okazało się, że nikt nas nie słucha, postanowiliśmy się policzyć i rozpoczęliśmy zbiórkę podpisów pod obywatelskim wnioskiem o referendum w sprawie reformy edukacji. Wraz z innymi rodzicami, nauczycielkami, nauczycielami, przedstawicielami i przedstawicielkami opozycji parlamentarnej i pozaparlamentarnej, organizacjami i ruchami społecznymi staliśmy na ulicach polskich miast i zbieraliśmy podpisy. Zebraliśmy ich prawie milion.

Kiedy jako przedstawicielka komitetu referendalnego miałam wystąpić w Sejmie, aby w imieniu 910 tysięcy obywatelek i obywateli prezentować wniosek, marszałek Kuchciński w ostatniej chwili zabronił mi wejścia na mównicę, a PiS wrzucił nasze podpisy do sejmowej niszczarki.

To był punkt zwrotny, który zmotywował mnie do dalszej walki, która wynikała z niezgody na to, aby polityk odbierał głos obywatelce. Wierzę w siłę kobiet i w to, że to my jesteśmy zmianą.

W 2018 roku zdecydowałam się na start w wyborach samorządowych i zostałam warszawską radną. W 2023 roku przyszedł czas na kolejny krok i start w wyborach parlamentarnych.

Niezależnie od tego czy byłam aktywistką, radną czy posłanką ciągle walczę o to samo – o dobrą edukację i o Polskę, w której wszyscy mamy równe prawa i możliwości.